ಹಸಿವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ

ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳು ಮೋಜು, ಮುಜುಗರ, ಗಲಿಬಿಲಿ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆಘಾತವನ್ನೂ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಜೀವನಶೈಲಿಯಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನತೆಗಳು. ಮೊದಲಾದರೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹಾಗೂ ಮಾಹಿತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಈ ಭಿನ್ನತೆಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೆ ಬಂದು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ, ಅನುಭವ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವು ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಾವು ಅವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.

ಒಮ್ಮೆ ಯಾವುದೋ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸರದಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾದುವೆನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವೇ ಕಾರುಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ವೆಪೋರಬ್‍ಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಒಂದು ಜಾಹೀರಾತು ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ಹಸಿವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಜಾಹೀರಾತು. ಪಾಪ ಅವಳು ಬಡತನ ಹಸಿವು ಈ ತರದ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟದ ಉಸಾಬರಿ ಹಿಡಿದವಳಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹಸಿವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅಂದರೆ ತನಗಾಗುವ ಅತಿ ಹಸಿವಿನ ವಿರುದ್ಧ. ಅತಿ ಹಸಿವಾಗಿ ಇದ್ದಬದ್ದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಗಬಗಬಿಸುವ ’ಕಾಯಿಲೆ’ ಅವಳಿಗೆ! ತನ್ನನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಈ ಪರಿಯ ಅಸಾಧ್ಯ ಹಸಿವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪಾಪ ಏನೇನೋ ಔಷಧಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಏನೂ ಉಪಯೋಗವಾಗದೆ, ಕೊನೆಗೆ ಈಗ ಜಾಹೀರಾತಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ ಔಷಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಕೃತಾರ್ಥಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಜಾಹೀರಾತಿನ ಕೊನೆ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ. ತರಹೇವಾರಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮಹಿಳೆ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಕ್ಕುತ್ತ (ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮಸ್ತ ಪೈಕಿ ಸಮಯೋಚಿತ ಸಂಗೀತ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ) ಟೇಬಲ್ಲಿನತ್ತ ಬಂದು ಆ ತಿಂಡಿಗಳತ್ತ ಒಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬೀರಿ ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳತ್ತ ಮುಂದರಿದುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ!

ಹಸಿವಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅರ್ಥಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಪಡೆಯುವ ಅರ್ಥಕ್ಕೂ ಎಂಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ತರಹದ ಜಾಹೀರಾತನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಾದೀತೆ? ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಇಲ್ಲ.