ಈ ಸಾಲಿನ ಕೆಳಗಿನದನ್ನು ಓದಬೇಡಿ.
ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗುಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿ ಕಂಡಾಪಟ್ಟೆ ದಿನಗಳಾಗಿವೆ. ೨೦೦೪ರ ಜುಲೈ ೩೧ರ ತೇದಿಯಂದು ನನ್ನ ಮೊದಲನೆಯ ಬ್ಲಾಗಿನ ಮೊದಲನೆಯ “ಹಲೋ ವರ್ಲ್ಡ” ಆಯ್ತು. ಏನೇನೋ ಬರೆದೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಒಂದಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ಲಾಗು. ಮತ್ತೊಂದು. ಮತ್ತೊಂದು. ಆಮೇಲೆ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು finis ಮಾಡುತ್ತಲೂ ಬಂದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಶ್, ಕನ್ನಡ, ಮಿಶ್ರಿತ… ಎಲ್ಲವೂ. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಏನೋ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಂದು ಮಾಡಿದೆ. (ಓದುಗರಿಲ್ಲದ್ದು ಕಾರಣವಲ್ಲ.) ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸ್ವನಾಮಧೇಯನಾಗಿ, ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅನಾಮಧೇಯನಾಗಿ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಚಕೋರನಾಗಿ. ಚಕೋರ… ಒಂದೇ ಕಡೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.
ಆದರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಏಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬರೆಯಲು ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿನ ಬರೆಹಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ. ಒಂದು ರೀತಿ ಮಜಾ ಇದ್ದವು ಆ ದಿನಗಳು.
ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಓದಿ ಯಾಕೋ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ nostalgia ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಆಗಿನಂತೆ ಬರೆಯಬೇಕು, ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ, ವಿಚಾರ ಮಾಡದೆ.. ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬರಿಯಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಗೊತ್ತಿದೆ.
hey, dont worry. chalthe raho.
ಚಕೋರರೇ,
ಸಾಗಲಿ ಮುಂದೆ ಮೆರವಣಿಗೆ. ಬಂದು ಸೇರಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಂದಿ, ಕರಗಿ ಹೋಗಲಿ ಉಳಿದವರು. ನಾವೂ ಎಲ್ಲೂ ಸ್ಟಿಲ್ ಆಗುವುದು ಬೇಡ…ಹೀಗೇ ಬರೆಯುತ್ತಿರಿ, ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ ದಿನಗಳು.
ನಾವಡ
ಖಂಡಿತ. ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್!
ChakOra,
nimma mAtu meeride, keLagina sAlu Odide.
neevu bareyabEku, nAvu OdabEku. mattEnide illi?
AdaShTu bEga mattondu anuvAda karuNisi. kAyuttuddEne.
-Chetana
ಚೇತನಾ:
ಬರೆಯೋಣ ಬರೆಯೋಣ