“ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆ”

ಅಂತೂ ಪಟ್ಟುಹಿಡಿದು ಕೂತು (ಕೂತು? ಅಥವಾ ಅಡ್ಡಾಗಿ, ಅಥವಾ ವಿಚಿತ್ರ ಭಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಒರಗಿ) ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದೆ. ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ರೆಡ್. ಯಾಕೋ ಓದುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಏನನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ವಯಸ್ಸಾಯಿತೇನೋ!

ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಬಹಳ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವೇ ಅನನುಕೂಲಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಗಲ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ದಪ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ಪಟಕ್ಕನೆ ಮಡಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಡ್ಡಾಗಿ ಓದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವು ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಓದಲು ಅನುಕೂಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಓದುವುದಕ್ಕೂ ಅನುಕೂಲ; ಅರ್ಧ ಮಡಚಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಗಲವಿದ್ದು ದಪ್ಪಕ್ಕೂ ಇದ್ದರೆ, ಆಡ್ಡಾಗಿ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಜ್ಜೆ ಭಾಳ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಓದುವುದೂ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಎದೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಓಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ತಲೆಯನ್ನು ಶಕ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಬಗ್ಗಿಸಿ… ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯ? ಇನ್ನು ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಓದೋಣವೆಂದರೆ, ಅರ್ಧ ಪುಟಗಳು ಸರಿಯುವ ತನಕ, ಎಡಗಡೆಯ ಪುಟಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಏನಾದರೂ ಆಧಾರ ಕೊಡಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಗುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅರ್ಧದಿಂದ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಇನ್ನು ಕೆಲವು ದಪ್ಪಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ಅಗಲಕ್ಕೆ ತೀರ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತವೆ. (ಮೈ ನೇಮ್ ಈಸ್ ರೆಡ್ ಅಂಥದ್ದು.) ಅವಂತೂ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಮಗುಚಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಡ್ಡಾದಾಗ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಪುಟಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಗಲ ಕಿಸಿದು ಓದಬೇಕು! ನನಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ platonic ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದ, “ದೈಹಿಕ” ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನ್ನು ಕಂಡಕಂಡ ಹಾಗೆ ಮಡಚಿ ಹಿಡಿಯುವುದು, ಮಗುಚದೇ ಇರಲೆಂದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಜ್ಜುವುದು, ಇಂಥದೆಲ್ಲ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಓದಲು ನಾನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಾದಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಓದು ಸಾಗೀತು? ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇರುವುದು ಒಂದು ಕುರ್ಚಿ ಟೇಬಲ್ಲು. ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ laptop ಕೂತಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದಿರಿಸಿ ಅವಾಗವಾಗ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿರಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಓದುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ದಿನವಿಡೀ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತು laptop ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತು ಓದುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಕಿರಿಕಿರಿ. ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯ ಆರಾಮಶೀರ ಓದಿನ ಮಜವೇ ಬೇರೆ. ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಅಡ್ಡಾಗಿ ಓದಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೈ ಸೋಲುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಭಂಗಿಯಿಂದ clue ತೊಗೊಳ್ಳುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸೋಲುತ್ತವೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಓದು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿ design ಮಾಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜನರು ಹೇಗೆ ಓದಬೇಕು?

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಜೀವನ ಅದೆಷ್ಟು ಘೋರ!