ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಶುರುವಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಕೊನೆಗೂ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಅಥವಾ, ಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಚಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಗೆ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಬ್ರೇಕ್ ಇತ್ತು. ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಶುರುವಾಯ್ತಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಅದು ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಬ್ರೇಕ್. ಹಿಮ್ ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಮಾರ್ಚ್ ಮುಗಿದರೂ ಬಿಡದ ಚಳಿ. ಏಪ್ರೀಲ್ ಶುರುವಾತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಂತು. ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೂ ಅದಕ್ಕೇ ಸಾಕೆನ್ನಿಸಿ ರಜಾ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಜನ ಸಮ್ಮರ್ಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಯಾಕೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ತುಂಬ ಸುಂದರ ದಿನಗಳು. ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಗಳು ಮತ್ತೆ ಏರಿ ಕುಳಿತಿವೆ. ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಮರಳಿ ಬಂದಿವೆ. ಹೊರಗೆ ಹೋದರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಸದ್ದುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ತಾಪಮಾನ ಬಹಳೇ ಸಹ್ಯವಾಗಿ ೧೮-೨೦ ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಶಿಯಸ್ನಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ವಾಕ್ ಮಾಡಬಹುದು. ನಾನು ಹೊಸ ನುಡಿಗಟ್ಟೊಂದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇನೆ: walkable weather. ನಾವೆಲ್ಲ walkable distance ಎಂಬುದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವಲ್ಲ, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ, “Is it a walkable weather?” ಎಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಬೇಸಿಗೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೆನಲ್ಲ. ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಎಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅಡ್ಡಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಜನ. ಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ. ನನ್ನ ಲ್ಯಾಬಿನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರಂಜಿಯಿದೆ. ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಕಟ್ಟೆಗಳಿವೆ. ಆ ಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಮಲಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿತವಾದ ಬಿಸಿಲು. ನಡುನಡುವೆ ಕಾರಂಜಿಯಿಂದ ಸಿಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು. ಬಹಳ ಮಜಾ ಇರಬೇಕು. ನಾನೂ ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದರೆ, ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಸಂಕೋಚ. ಇವರು ಆರಾಮಾಗಿ ಮಲಗಿ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಿದರೆ ಸುಖದಿಂದ ನಿದ್ರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ನಾನಿರುವ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜನರ ಓಡಾಟ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಈಗೆಲ್ಲ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ಚಳಿಯಿದ್ದಾಗ ಹೆಣಭಾರದ ಜಾಕೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಓಡಾಡುವವರೆಲ್ಲ ಈಗ ಚಡ್ಡಿಗಳನ್ನೂ ಬನಿಯನ್ನುಗಳನ್ನೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೆಫೆಗಳ ಹೊರಾಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಟೇಬಲ್ಲು ಕುರ್ಚಿಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಜನ ಕಾಣಿಸತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೆಫ಼ೆಗಳ, ಪಬ್ಬುಗಳ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾನಿರುವಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗವ್ವೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಸದ್ದೂ ಇಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹಾಯೆನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಬೋರಾಗುತ್ತದೆ.
ದಿನಗಳೂ ದೀರ್ಘ. ಸಾಯಂಕಾಲ ೮:೩೦-೯ರವರೆಗೆ ಬೆಳಕಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು.
